Muziek viool II

Welkom op de pagina muziek viool II. Op deze pagina kan muziek worden gevonden die niet meer wordt uitgegeven en daarom moeilijk te vinden is. Ook is er muziek te vinden in bewerkte en/of getransponeerde vorm. Mocht blijken dat op een muziekstuk nog copyright dan wel auteursrechten van toepassing zijn, laat u het ons dan weten; wij verwijderen het stuk dan onmiddellijk van de site. De informatie betreffende de biografieën van de componisten komt van Wikipedia en verschillende andere publicaties waaronder Alberto Bachmann's Encyclopedia on the violin.

Léon Orthel

Léon Orthel was een Nederlandse componist, pianist en bovenal een pedagoog. Orthel schreef zijn sonate voor viool en piano op. 15 in 1933 voor Huub Gerretsen, kunstschilder en een goede vriend van Léon Orthel. Veel schilderijen van Gerretsen waren in het bezit van Orthel.

Ignace Pleyel

Ignaz Joseph Pleyel (18 juni 1757 – 14 november 1831) was een Oostenrijkse componist uit de klassieke periode.

Leven

Pleyel werd geboren in Ruppersthal in Beneden-Oostenrijk. Hij was een leerling van Joseph Haydn met wie hij later bevriend zou blijven.

Aan het begin van de jaren 1780 reisde Pleyel door Italië waar hij onder andere zijn opera Ifigenia in Aulide componeerde.

In 1783 vestigde Pleyel zich in Straatsburg in Frankrijk en verfranste zijn naam, Ignaz Pleyl tot Ignace Pleyel. Hij werd assistent van Kapellmeister František Xaver Richter aan de kathedraal van Straatsburg. Na diens dood in 1789 volgde hij hem op als Kapellmeister.

In 1791 ging hij naar Londen en leidde er de "Professional Concerts" georganiseerd door Wilhelm Cramer. In deze hoedanigheid was hij de concurrent van zijn leraar Haydn die op dat moment een andere concertenreeks leidde die werd georganiseerd door Johann Peter Salomon.

In 1795 verhuisde Pleyel naar Parijs. Ignace Pleyel trok zich in 1824 terug in de buurt van Parijs, waar hij in 1831 stierf. Hij werd begraven op het kerkhof Père-Lachaise in Parijs.

Componist

Tijdens zijn leven was Pleyel een gevierd componist, het hoogtepunt van zijn faam viel zowat tussen die van Haydn en die van Beethoven. Later raakte hij wat in de vergetelheid en bleef vooral bekend voor zijn didactische werken waarmee vele generaties van beginnende musici werden geconfronteerd. Hij componeerde onder meer 41 symfonieën, 70 strijkkwartetten, strijkkwintetten en vele andere kamermuziekwerken. Zijn periode in Straatsburg was de meest vruchtbare.

Muziekuitgever

In 1797 richtte hij in Parijs een muziekuitgeverij op, "Maison Pleyel" en publiceerde onder meer een complete editie van de 83 strijkkwartetten van Haydn (1801), daarnaast vele werken van Beethoven, Boccherini, Kalkbrenner en anderen. Ook publiceerde hij de eerste populaire studieboeken in "zakformaat", als zakpartituren.

Pianobouwer

In 1807 begon Pleyel met de bouw van piano's. De firma "Pleyel et Cie" werd na zijn dood voortgezet door zijn oudste zoon Camille. Frédéric Chopin was in de wolken over het instrument, zozeer dat hij het liet verhuizen naar zijn tijdelijk verblijf op Mallorca. Later nam de firma andere Franse pianobouwers over zoals Erard en Gaveau. Sedert begin 2000 specialiseert men er zich in kwaliteitsinstrumenten en kopieën van historische instrumenten. In 1927 opende de firma ook een eigen concertzaal in Parijs, de "Salle Pleyel" in de rue du Faubourg Saint Honoré, die nog steeds in gebruik is.

Salle Pleyel te Parijs

Externe links

• "Salle Pleyel" Concert Hall
• A website on Pleyel pianos van Stephen Birkett van de University of Waterloo; met foto's van Pleyel en historische Pleyel piano's.
• Website Ignaz Pleyel Museum (in het Duits); met biografie
• Pleyel in de vleugel - Fotoarchief

Leo Portnoff, violist en vioolleraar

Leo Portnoff (Kiev, Oekraïne, 1875 - Florida, USA, 8 november 1940) was violist, viooldocent en componist.Hj studeerde bij Wirth en Joachim in Berljn. Later werd hij directeur van de viool-afdeling van het Stern Conservatorium te Berlijn en vervulde hij daarna dezelfde functie aan het Klindworth-Scharwenka Conservatorium eveneens te Berlijn. Na de Eerste Wereldoorlog werd hij dirigent te Zweden waar hij ook vioolles gaf en de tijd vond voor talrijke vioolcomposities. Hij emigreerde naar de Venigde Staten waar hij eerst woonde en wewrkte als vioolleraar te New York. Daarna gaf hij vioolles aan de School of Music van de University of Miami, Florida.

Hij schreef verschillende stukken voor viool met pianobegeleiding waaronder:

Concertino in e op. 13, Concertino in a op. 14, Gazelle, Minuet in old style, Russian Fantasia's 1 t/m 4, Waving Fields en Slavonic cradle song.

Ook schreef hij veel etude-boeken voor viool waaronder:

Etudes mélodiques dans tout les positions op. 61

Etudes mélodiques dans le changement des positions pour violon op. 68